გვკრიზისს ©

გამარჯობა, ერთგულო მკითხველო. [შეგნებულად მხოლობით რიცხვში]

ძალიანაც რომ გაურკვევლობაში ვარ მოხვედრილი.

წინასწარ გაფრთხილებთ, ვისაც რამის კონკრეტულად გაგება უნდა - სხვაგან მოხვდით.

პრობლემა - პრობლემაზე, გაურკვევლობა გაურკვევლობაზე ლაგდება. შემოქმედებითი პორტები დახურული მაქვს, არადა შიგნით ერთი ამბავია ატეხილი. 

ვიცვლები.

დავიკარგე საკუთარი თავის ძიებაში. 

რამე უაზრო, ყოველგვარ მიზანსა და მიზეზს მოკლებული ქმედების სურვილი მაქვს. უბრალოდ, შოკისმომგვრელის. 

ისეთის, მე თვითონაც რომ ვერ მივხვდე, თუ რატომ გავაკეთე. 

რაღაც უნდა შეიცვალოს, კარდინალურად.

სიზმრის ქარბუქში მინდა დგომა, გარშემო მხოლოდ მუქი ლურჯი სივრცე რომაა, ღრუბლებითა და ძლიერი, შავი ქარით.  

არ ვიცი რატომ, მაგრამ თავში მუდმივად რამდენიმე კადრი მიტრიალებს. 

დგას კაცი ჰორიზონტალურ სიბრტყეზე, გარშემო ელვა, ღრუბლის კონტურები და გაურკვეველი შტრიხები დაფრინავენ. 

კაცს თმები უფრიალებს, მაგრად დაბჯენილი ფეხებითა და შეკრული მუშტებით ელის ბნელ ქარბორბალას. 

სიჩუმეა, ყველაფერი უაზროა, როგორც სიზმარში. ყველაფერი იცვლება, თუმცა ხმას არაფერი გამოსცემს. 

კაცის პირისპირაა უკვე ქარიშხალი და მას არჩევანი ეძლევა:

fight of flight.

და აქ ყველაფერი მთავრდება, უაზროდ, რა თქმა უნდა. 

ამ რამდენიმე კადრს ვეტრფი, მაგრამ არც კი მესიზმრება. უბრალოდ მინდა რომ ეს მოხდეს, არ ვიცი რატომ. 

არ მჩვევია მე ესეთი რაღაცები, არც კი ვიცი როგორ შეიძლება წარმომიდგეს მაგის მოხდენა. ან რა მინდა საერთოდ ამ კადრებისგან?

არ ვიცი. გავგიჟდი? 

და ისე, ჩემი ბლოგის შესახებ მინდა ვთქვა რაღაც. 

პატარა ბავშვის დღიურს ჰგავს, მარტო მაშინ ახსენდება, როცა ცუდადაა.
და რაც მთავარია, მხოლოდ თვითონ კითხულობს. 

კონტრასტი!

გუშინ ძალიან, ძალიან დავიღალე.

დილას ოლიმპიადა მქონდა, ქართულის მეორე ტური. პირველზე უკეთესად დავწერე და სხვებმაც თუ არ გააუმჯობესეს ნაწერი, წესით, პროგრესი მექნება. 

   ოლიმპიადის მერე გაგა და ლენე ვნახე, მერე მე და გაგა ავედით "რა? სად? როდის?ზე”. ჩელენჯიდან იდეაში ახალ შექმნილ ’მეოთხე’ ლიგაში უნდა ჩავესვით. ძალიან ბევრი გუნდი დარეგისტრირდაო და დაამატეს ეგ ახალი ლიგა. 

    ჰოდა, მე მანდ მინდოდა თამაში, თან ლეკოს გუნდიც მანდ თამაშობს, რომელიც რატომღაც პირდაპირ მეოთხეში ჩარეგისტრირდა xD მაგრამ, ადგილი აღარ იყო და მაღალქულიანი გუნდები გადაგვსვეს მესამე ლიგაში.  იმდენი ხანი მოუნდნენ გუნდების გადალაგ-გადმოლაგებას, რომ თამაშის დასაწყისშივე დაღლილი ვიყავი.

   ძალიან ცუდი კითხვები იყო! სულ ფაქტობრივ ცოდნაზე, გატეხა. ცუდადაც ვითამაშეთ, მაგრამ ორი ლიგით აწეულები ვართ და შევეჩვევით აქაურ გარემოს -.-

   ერთი წამოვიძახე, რანაირი კითხვებია, რა ჰქვია მამაჩემს? მეთქი და მოსიძემ გაიგო, გაეცინათ xD

   თამაშისას მეგობრებიც ვნახეთ, ნატალი, მანქი, იკა და ნათ-ნათი. ნათნათი და ნატალი მოვიდნენ ისე, თორემ მანქი და იკა მანდ მუშაობენ ისედაც =.= 5 საათზე ძალიან, ძალიან დაღლილი გამოვუყევით ვაჟა-ფშაველას და ბოლოს პოპულში შევედით, რაღაცები ვიყიდეთ და მერე მე სახლში ავედი.

   დრო არ მქონდა, დედაჩემთან ძველი თანამშრომელი იყო მოსული, რომელიც დიდი ხანია გერმანიაში გაჰყვა ცოლად ვიღაც ძალიან უცნაურ კაცს, ინტერნეტით გაცნობილს. ავიღე გიტარა, ფული გამოვართვი და რეპეტიციაზე წავედი. გზაში 900 კაცი მირეკავდა, ტელეფონი რო ჩავრთე ათამდე მესიჯი იყო. ცოტაღა მაკლდა და ვაგინებდი ყველას.. 

   მერე ავედით რეპეტიციაზე, თორნიკე მოვიდა. მერე ჩავედი ჩემი კლასელი სოფოები ამოვიყვანე. იდეაში, უკეთესიც შეიძლებოდა მაგრამ ნორმალური რეპეტიცია გამოვიდა. ძირს მიწოლილი ვუკრავდი.

   ა, ჰო. სარეპეტიციოს პატრონმა სხვა ჯგუფიც დაიბარა თურმე 6ზე და ჩვენ რომ ვაწყობდით ინსტრუმენტებს მაგ დროს შემოვიდნენ ისინიც xD მერე გვთხოვეს, 7დან 9მდე არ შეგიძლიათ თქვენო? არა-მეთქი. იმიტომ, რომ ძალიან, ძალიან დაღლილი ვიყავი.

  სახლში რომ მოვედი ძლივს დავდიოდი. მერე დედაჩემმა გამომკითხა მთელი დღე, ოლიმპიადის ამბები.. 

და რატომ კონტრასტი? 

  სკოლაში არ წავედი, ყელი და ყური მტკივა
ახლა იმდენად მოწყენილი ვარ, რომ ამხელა პოსტის დაწერა არ დამეზარა. 
  ამიტომ კონტრასტი.

აღჰჰ!!

წავედი გერმანიაში

აგერ, ტაქსიმაც დარეკა. 

27 დეკემბრამდე ^^ 

Yes man!

დღეს კუს ტბაზე ვიყავით 5 მეგობარი, განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა პროსტა 1 წყალში ჩამიყვანეს დიდი თხოვნის მერე და მაგარი სლეობა იყო.

ყველაზე საინტერესო წამოსვლისას დაიწყო, გზაზე რომ მოვდიოდით გივიკო მანქანებს ხელებს უქნევდა, გააჩერეთ გააჩერეთო. ჩემი რეჩები წიპა ”ოო გაჩე რაა” ”ნუ უქნევ” და მაგვარი სიტყვები. მიტყდებოდა მაგრამ თავში მიტრიალებდა აზრი რო მინდოდა გაბედული გავმხდარიყავი ოდნავ მაინც, და ”იეს” მეთქვა ცოტა ხნით.

ხოდა, კი მიტყდებოდა მაგრამ დიდი ქნევების მერე ერთმა გოლფმა გაგვიჩერა და იქიდან ბიჭმა თავი გადმოყო. ამ დროს გამიტყდა, სხვებსაც. გივიკომ უთხრა, იყოს, ბევრნი ვართ და ვერ ჩავეტევითო. იმ ბიჭმა ვინც ჩაეტევით ჩაჯექითო. შევხედე გივიკოს და წამო მეთქი ვუთხარი. ჩავჯექით.
     რა სისწრაფით გვატარებდა ვერ აღვწერ, მოსახვევებში სიჩქარეს არ აგდებდა, უმატებდა მგონი. ჩვენი გამოცდა უნდოდა ალბათ ან რამე ეგეთი მაგრამ მე პირიქით მსიამოვნებდა :)) ხოოდა, რომ ჩავედით ქუჩაზე ჩამოგვსვა, მერე ვიარეთ ცოტა კიდე, და ვაკის პარკის ასახვევთან მოვხვდით. გადავჭერით გზა და მარშუტკა გავაჩერეთ. მართალია ფული არ მქონდა, მაგრამ გივიკო უკვე იქაც მიმათრევდა და ფეხზე მეკიდა გადავაგდებდით თუ არა :))

უნდა ჩავმჯდარიყავი და ჩემი დეიდაშვილის ხმა გავიგე, გადავკოცნე რამე რუმე დიდი ხანია არ მყავდა ნანახი. მოვუყევი ჩამოსვლის ამბავი და გაეცინა, მერე მოიცა ტაქსში ჩაგსვავთო, გაგვიჩერა ტაქსი და გამომიშვა სახლში.

ასე რომ, YES MAN! :D

ამ კინოშიც ხომ ასეა, გაბედე და ყველაფერი კარგად იქნებაო :)

თითქოს გაუბედავი არაფერი, მაგრამ მაინც მაგრად მესიამოვნა.

მულტიპლიკაციური ნოსტალგია II

  ცოტა ხნის წინ ბლოგზე დავპოსტე Cartoon Network-ის ძველი მულტფილმები, რომლებიც ყველა ჩემხელას ან ჩემზე დიდს ახსოვს. 

დღეს შემოგთავაზებთ ძველ ანიმაციურ ფილმებს, რომლებიც ყველას ძალიან გვიყვარდა.

1. Visioneries:

ეს მულტფილმი არ მახსოვდა, ერთერთ ფორუმზე ვნახე ინტრო და ძველი დრო გამახსენდა. ძალიან, ძალიან მიყვარდა ეს ხალხი, ’მუცელში რომ არსებები ჰყავდათ ჩასახლებული’ და დიდი დროშის მაგვარი, ოთხკუთხედთავიანი ჯოხები ეჭირათ. ჩემი ერთერთი საყვარელი მულტფილმი იყო :(

2. Beast Wars

ტარანტულო! აბობოქრდი! 

3D ანიმაციები მაშინ რაღაც არარეალური იყო, გამოქლიავებული უყურებდა ხოლმე ყველა. და, რა თქმა უნდა, ორი დასამახსოვრებელი ფრაზა - ტარანტულო! აბობოქრდი! & კინგ-კონგ, გაძლიერდი! მახსოვს, ბოროტები აბობოქრდის ამბობდნენ ხოლმე, კეთილები ’გაძლიერდის’.
შვიდის ნახევარზე იწყებოდა ხოლმე, 6 საათიანი კურიერის შემდეგ :)) და ყველაზე მაგრა ასწორებდა ვიღაცა ახალი როჟა რო გაეძრობოდა, ერთხელ თეთრი ვეფხვი გაეძრო მახსოვს :D 

3.ვარვარ კონანი

ეს მაგარი კაცი  ვის ახსოვს? ხვლიკებს რომ ეომებოდა ხოლმე და ”იმ შუქზე” უშვებდა :დ 
ფარიდან გამოფრინდებოდა ხოლმე რაღაც ფრინველი და ეხმარებოდა ომში. აქ ერთი გოგო იყო ის მევასებოდა :დ 

3. პაპირუსის თავგადასავალი

ო, სეტ! ომბოსის მბრძანებელო!  <- დაუვიწყარი სიტყვები :D ნორმალურ ენაზე ვერ ვიშოვე :(

საუნდტრეკი <3

აბა, კიდე ვის რა გახსოვთ? :) გრენდაიზერი  ვიცი რო გახსოვთ :დ

ორაზროვნად.

კარგი დაბადების დღის წვეულება ის არის, ბევრი რომ შეგეწყობა ძალიან... ნუ, მეგობრულად.

როგორც გინდათ ისე გაიგეთ

©ის 1/2  გაგა.

მულტიპლიკაციური ნოსტალგია

რა არის თანამედროვე მულტფილმი? მდარე, გაცვეთილი იუმორი, 3 განზომილება, ჰეფი ენდი, რობოტები, ომი, ძალადობა... 

რა იყო იქამდე? რა შეიცვალა? 

იყო პოზიტივი, ინოვაციური იუმორი, საყვარელი პერსონაჟები, სიმპატია... მოდით გავიხსენოთ 1992-2005 წლების მულტფილმები, რომლებიც დღეს უკვე სუპერ-რობოტებმა და ძალადობით თუ ”პახაბნობით” გაჯერებულმა სამგანზომილებიანმა უაზრობებმა შეცვალეს.

ქალბატონებო და ბატონებო, Cartoon Network 1992-2005 Presents.

The Top Cat. 

მახსოვს რომ მაშინ სხვა მულტფილმები მერჩივნა, მაგრამ ახლა რომ ვიხსენებ ძალიან მენატრება. საუბედუროდ მალევე ამოიღეს ეთერიდან და პირველი ნაბიჯები გადადგეს თავიანთ нет Work ის ჩამოყალიბებაში.

Intro:

Wacky Races

ჩემი ერთერთი საყვარელი მულტფილმი, რომელსაც დიდი ხანია დავემშვიდობეთ. მთავარი პერსონაჟის - Muttleyს სიცილი მაგრა მიყვარდა. ღრმა ბავშვობიდან მიყვარს თავისებური პერსონაჟები ერთად რომ არიან შეკრებილი ხოლმე, მაგალითად ყველა სუპერგმირი ერთად - ჩემთვის ასეთი კინო ძალიან მაგარია მიუხედავად პრიმიტიულობის და მაგვარი სისუსტეებისა. მოკლედ, უაქი რეისერს!

The Atom Ant

მახსოვს, ეს მულტფილმი იშვიათად გადიოდა და დიდი ბედნიერება იყო თუ ვნახავდი. ეს მულტფილმი ამ არხზე სუპერ-ძალების საწყისი იყო. ჭიანჭველა სუპერგმირი და იმ იუმორის პირველი ეტაპი რომელიც დღეს რეკლამებშიც კი გვესმის. 

Hong Kong Phooey

ამ მულტფილმის განსაკუთრებულად მუსიკა მიყვარს, მე რომ ვუყურებდი ჰონგ კონგ ფჰუი-ც ცოტაღა იყო შემორჩენილი და მალე ამოიღეს კიდეც. ადრე ვეძებდი კიდეც ამ მულტფილმს მაგრამ ვერაფერი ვიპოვე. ახლა რაღაც სერიები არის, Related Videos-ში შეგიძლიათ ნახოთ. ეს განსაკუთრებით ნოსტალგიური ანიმაციაა ჩემთვის, რატო არ ვიცი <3..>

Yogi Bear

აუჰ ცუდად ვარ :( ბავშვობა მინდა. მამა-შვილი დათვები, შინაარსი ნაკლებად მახსოვს, უბრალოდ უშველებელი ნოსტალგია :( 

Pink Panther

ვარდისფერი პანტერა გაცილებით უფრო ძველი მულტფილმია, მაგრამ მახსოვს ჩემს დროსაც გადიოდა ხოლმე აქა-იქ. შემოვიდოდა დიდცხვირა კაცი ყველაფერს თეთრად შეღებავდა. მერე შემოვიდოდა ვარდისფერი პანტერა და ყველაფერს ვარდისფრად. ხან რითი ღებავდნენ, ხან რითი. ეეჰ, სტარიე დობრიე ვრემენა.. 

ახლა კი, კომენტარის გარეშე და უსაზღვრო ნოსტალგიით დანარჩენი მულტფილმები:

                                                      
                                                            The Flintstones                                                            

Senor Droopy

Scooby Doo!

The Jetsons.

Dexter's Lab. (ესეც ამოიღეს :( )

Powerpuff Girls (Old Ones...)

The Addams Family

Hucklberry Hound

R.I.P კარგო ანიმაციებო!

Thank you Hanna-Barbera!!!

სასწავლო ოლიმპიადის პირველი ტურის შედეგები :bis:

დღეს მეგობარმა მითხრა რომ ოლიმპიადის პასუხები გამოქვეყნებულა. შევედი და ცხრილი გადმოვიწერე.

მთელი საქართველოს მასშტაბით, ქართულ ენასა და ლიტერატურაში 8-9-10 კლასებში (დაახლოებით 20 000 ბავშვი) გავედი მეორეზე

ძალიან გამიხარდა, დიდი ხნის მერე ისევ ვიგრძენი რო დებილი არ ვარ და ეტალონში აღებული მეოთხე ადგილის იმედგაცრუება რაღაცნაირად ამინაზღაურდა. ძალიან მიყვარს დიდი რიცხვები, 20 000 ში მეორე მართლა რაღაც კარგი რამეა!  

მომილოცეთ :) 

ბატონო წამყვანო

დღეს, დღეს რა - ღამე. 

ერთმა გამთენებელმა მომმართა და ესაო ისაო, რაღაცა ციტატები გადმომიკოპირა ეს ვისია ეს ვისიაო, მეთქი მე გაუნათლებელი ვარ კოელიოს და მარკესებს არ ვკითხულობ თქვო, ხოდა მერე რაღაცეები ვილაპარაკეთ და ბოლოს მკითხა რა? სად? როდის? - ს რატომ არ თამაშობო.

მეთქი რავიცი მივედი იმ დღეს ტელევიზიასთან ტრაფარატებით და ერთკაციან პერმანენტულ აქციას ვმართავდი და არ შემიშვეს მაინცთქო (ნუ ეს არ მითქვია მაგრამ აზრი ეგ იყო). აღმოჩნდა, რომ არასატელევიზიო თამაშები ცალკე იმართება თსუ-ში. 

მანდ თსუ-ში არისო 5 ტური. ჩელენჯიდან 16 გუნდიდან შემდეგში გადის 3 გუნდი, მერე ორი, მერე ერთი და ბოლოს სუპერში რა ხდება ვერ გავიგე.

   ჩელენჯი 

  |

მესამე

    |

მეორე

    |

პირველი

     |

სუპერი

მე ვუთხარი, ვერ გავქაჩავ მანდ მეთქი. ჰო რავიო, დამიკოპირა რაღაც კითხვა, (ლინგვისტუსის აღმოჩნდა) და გავეცი პასუხი :ალაჰაკბარ:

მერე კიდე ერთი, იმაზე ვერ გავეცი იმიტომ რომ ლოგიკური არ იყო და იმის შემდეგზე ისევ კი. 

შემდეგ სტუდიაში შემოვიდა გიორგი ბაქრაძე, ნატამ დაამატა ხოდა გიორგიმაც დამისვა რაღაც კითხვები და ვუპასუხე რაღაცეები და მერე ესე მითხრა გიორგი ბაქრაძემ რო შენ უნდა წახვიდე იქო, დასაწყისში შენნაირი 1-2 არისო. მეც შევიფერე და მოკლედ ნატა დეიდა წამიყვანს შემდეგ კვირას :) და მერე ძია გიორგი ჩამოვა 10 მაისს და იმასთან ერთად ვითამაშებ, უფრო კვალიფიციურ გუნდში (ან რამე ეგეთი სიტყვა, პრივილეგიას რო აღნიშნავდეს რა)

გიორგი ბაქრაძე მახსოვს სუ სუ ადრე თამაშობდა ხოლმე, და ერთხელ კიდე ამას წინ ვნახე. ახლა არაა საქართველოში. 

ხოდა მისურვეთ ეხა წარმატებები, ჩელენჯში გავდივარ! სულ რაღაც 11 წელიწადში 25 წლის გავხდები და შემეძლება გადაცემაშიც გამოვიდე :D 

listverse.com - მაგარი საიტი!

მოკლედ, მინდა წარმოგიდგინოთ ერთი ძალიან სახალისო საიტი - Listverse.com

ჰო, ნუ რაში გამოიხატება ამ საიტის მაგრობა: ამ საიტზე შეგიძლია ნახო ტოპ 10 თითქმის ყველაფერი - ყველაზე საშინელი დაავადებბი დედამიწაზე, ყველაზე უცნაური ცხოველები, ყველაზე ცუდი რაღაცეები ბუნებაში, ტოპ 10 ბოლო სიტყვები, ტოპ 10 გამოთქმები, ტოპ 10 რავიცი კიდევ რა.

მოკლედ, მინდა ავღნიშნო რო ძალიან საინტერესო საიტია (რომელი ფრაზა ჩამეკოპირებინა სკაიპის სტატუსში აღარ ვიცოდი :გივი:). ზოგადი განათლებისთვის ძალიან ინფორმატიულია, თან ეტყობა რო ვიღაცა პიკზოკომმა არ გააკეთა, საკმაოდ ამომწურავი ინფორმაციებია თავის ვიდეო-ფოტო მასალითურთ. 

აი მაგალითად, თქვენ იცოდით ასეთი ცხოველის არსებობის შესახებ "Honey Badger" ჰქვია, რომელსაც არაფრის, დიახ არაფრის ეშინია! მაჩვს ჰგავს გარეგნულად ძალიან, შეხედავ საყვარელი ვინმეა, მაგრამ ხან ლეოპარდებს დასდევს, ხან შხამიან გველებს, შეუძლია 15 წუთში 5 გველი მოინადიროს!  ასევე ულაპარაკოდ უვარდება სკაში ერთერთ ყველაზე შხამიან ფუტკარს - აფრიკულ თაფლისმკეთებელ ფუტკარს მხოლოდ იმის გამო, რომ თაფლი უყვარს :) 

შეიძლება გესლიან კობრასთან ბრძოლაში გველმა შხამი შეუშხაპუნოს, მაგრამ არაფერია ეგ მისთვის. გამოიძინებს ცოტა ხნით და ახალი შემართებით შეუდგება თავისი უშიშრობის დამტკიცებას :)

ასევე, ძალიან სახალისოა ბოლო სიტყვები, მაგალითად: ერთი მკვლელი სახელად ჯეიმს ფრენჩი (James French) დაიჭირეს და ელექტროსკამზე სიკვდილი მიუსაჯეს. სიკვდილის წინ მან მთელი ძალით დაიძახა:

ეი! მეგობრებო, რას ფიქრობთ ამგვარ სათაურზე ხვალინდელი გაზეთისთვის - ”ფრენჩი შეიწვა!” 

რაც ინგლისურად ძალიან საინტერესოდ ჟღერს:

Hey, fellas! How about this for a headline for tomorrow’s paper? ‘French Fries’!

ასევე:

”It's Stopped" 

ჯოზეფ ჰენრი გრინი - მისი ბოლო სიტყვები, რომელიც მან თავისი პულსის გაზომვისას თქვა.

”Now, why i did that?"

გენერალი ვილიან ერსკინე, სიტყვები წარმოთქვა მას შემდეგ, რაც ის ფანჯრიდან გადახტა. ლისაბონი, პორტუგალია 1813.

მოკლედ, ეწვიეთ ამ საიტს!

Day After Yesterday.

მიუხედავად იმისა რო გუშინ დიდი იმედი მქონდა სკოლის გაცდენის - დღეს მაინც ამაყენეს. გამაღვიძეს თუარა მალევე ავდექი, ჩავიცვი, ვჭამე და ვივარჯიშე (იუპ). დიდი იმედი მაქვს რომ დილის ვარჯიშს მომავალშიც გავაგრძელებ, იმედია ის ბოროტი ძალა ხელს არ შემიშლის, არადა ახლაც ხელს მიშლის პოსტის დაწერაში.

სკოლაში ადრე მივედი როგორც ყოველთვის, მერე იბისიში გადავედი, ლაზერი ეკიდა ხომე მანდ და ყოველთვის მინდოდა მაგრამ ფულს ვერ ვიხდიდი, იმიტომ რომ დიდ შესვენებამდე (ანუ იქამდე, სანამ იბისი გადაგვიშვებენ) სულ დახარჯული მაქვს ხოლმე ფული. ეხა ეგეთ ხერხს მივმართე და თავიდანვე იქ შევედი. მაგრამ რად გინდა, ლაზერები აღარ გვაქვსო. წამოვედი უკან.

ცოტა ხანი გვალოდინეს, მერე დამრიგებელი მოვიდა და კარიც გაგვიღო. პირველი რა გვქონდა აღარ მახსოვს, ალბათ მეძინა.მეორე ქიმია, და შემდეგ ინგლისური.

ინგლისურმა გამიძახა, არაფერი არ ვიცოდი. მკარნახობდა ქართულად სიტყვებს, ვთარგმნიდი და დაფაზე ვწერდი. ჰოდა ისეთი რაღაცეები მიკარნახა, რო აქა-იქიდან მახსოვდა. ბოლოს სახელი და გვარი მკითხა და კაიბიჭიხარო 10 დამიწერა :უსერ:. მერე რუსულმაც გამიძახა, სიტუაცია იგივე იყო ტექსტი ერთხელ გაკვეთილზევე წავიკითხე მარა მოყოლა ვეღარ მოვასწარი, ზარი დაირეკა. ფსიქოლოგის შემოყვანა გვინდოდა, მივედი და ძაან დაღლილი ვარო, არ შემილიაო. არადა ჩვენ გვეუბნებიან კაცი შრომით არ იღლებაო Oo . მერე იყო საღვთო სჯული - გაკვეთილი ჩვეული სცენარით ჩატარდა: თავიდან სახარების მონაკვეთების გარჩევა, მერე რაღაც წამოსროლილი თემა და გაკვეთილის ბოლომდე დისკუსია პრინციპით: იცინის ის ვინც მეტია.

ჩემმა ერთმა კლასელმა დასვა ერთობ გადაღეჭილი კითხვა - თუ ვიღაც ირანში დაბადებული მაჰმადიანი თავის მხრივ იცავს ათ მცნებას და პატიოსნად ცხოვრობს, მოხვდება თუარა სასუფეველში.

მ - მასწავლებელი; გ - გიო, მე ანუ; ს - სოფო ანუ დისკუსიის მეორე მხარე; ა - ანი, ანუ კითხვის დამსმელი.

ა: - მას, აი მაჰმადიანი თუ იცავს ათ მცნებას და კარგად ცხოვრობს, ცხონდება თუ არა? ის ხო იმ ქვეყანაში გახდა და მის ნებაზე ხო არ არის რო ქრისტიანი გახდეს, ანუ ხო ნაკლები შანსი აქვს უფლის გზას დაადგეს?
მ: - უფალი ამბობს, რომ მხოლოდ მონათლულნი ცხონდებიანო.
ს: - მას და იმან რა დააშავა?
მ: - არაფერი, ყველას აქვს არჩევანის საშუალება, შეუძლია მაგასაც რო გაქრისტიანდეს.
გ: - ისეთ სახელმწიფოებში, როგორიცაა ირანი, საუდის არაბეთი, ინდოეთი, ერაყი, როგორ ფიქრობთ მას, ხალხი არ თვლის რო მათი რელიგია ჭეშმარიტია? როგორც ჩვენთვისაა ჩვენი რელიგია ჭეშმარიტი(Kidin), ისეა იმათთვის თავისი.

ასე დაიწყო ყველაფერი, შემდეგ ზარი დაირეკა და მასწავლებელი გავიდა. ბოლოს უკვე მე და სოფო ვკამათობდით, ოღონდ სოფოს დამხმარეებიც ყავდა.

ს: ის თუ კარგად ცხოვრობს, არაფერს არ აშავებს, რატო არ მოხვდება სამოთხეში?
გ: კარგი კითხვაა, მოდი ვნახოთ სახარება, რას გვეუბნება სახარება? გვეუბნება რომ იმიტომ არ მოხვდება, რო მონათლული არაა. ხო საინტერესოა?
ს: კაცო შენ რა იცი, მოვა განკითხვის დღე და..
გ: .. და ღმერთი თავის შეხედულებებს გადახედავს?
ს: აბა რატომ დაჩაგრავს იმას ვისაც არჩევანი არ აქვს?
გ: კარგი კითხვაა, აშკარად რაღაც ნიუანსი ან გარემოება გამოგვეპარა..
ქ(ქეთი გოგოლაძე): დგაჰდჯგ ფდჰადგჰს ფჯკსდკასსგდჰ (ამ ბავშვის ლაპარაკს ვერასდროს ვერ ვიგებ)
ს:ოო ესეგი არაა მართალი რაა და მოხვდება ისიც!
გ:ჰო, რა საინტერესო სიტუაციაა. სახარებაში რა წერია ამაზე მომაწოდეს ორი აზრი, ერთი რასაც სოფო ფიქრობს და მეორე, რაც თვითონ სახარებაში წერია. რომელს დავუჯეროთ? :?
ს:საშუალებაც აქვს თუ ეგრეა, აგერ აბო თბილელი ხო წმინდანია?
გ:კი, შენთვის წმინდანია, მაჰმადიანებისთვის სამშობლოს მოღალატე.
--აქ დიდი პაუზა სოფო ფიქრობს--

-აქ კიდევ გაჟღერდება არგუმენტი, რომელიც ყველაზე ძალიან მიყვარს--
ს: და რა გინდა ჭილაია მაგითი რო თქვა? შენ ქრისტიანი ხარ ბოლო ბოლო თუ არა?

The End.

მინდოდა კიდე ერთი ამბის მოყოლა, საზოგადო მოღვაწე მძღოლი რო შეგვხვდა მარშუტკაში მე და მამაჩემს, მუსიკალურ მაღაზიაში დალინა ჩუდნაია დალინას მერე მიუზის ჰისტერია რო ჩაირთო და ავარიაში რო კინაღამ მოვყევით მარა მეზარება :უსერ:

დეტალი :)

ცოტა ხნის წინ დავაფიქსირე, როდესაც ვინმეს ვთხოვ ბლოგროლში ჩამამატოს, ამას იმიტომ ვაკეთებ რომ მაინტერესებს თუ რას დამარქმევს, და არა ის რო იმის ბლოგროლში ვიქნები და ხალხი შემოვა :)

თქვენც ასე ხართ?

თოვლიი :) & და ქიმიის რკინის ლოგიკა!

თოვლი მოვიდა! მაგარიაა! :)

გუშინ ღამევე შევატყვე რომ დებდა, დღეს კიდე ჩემი ხელით შევეხე.. და პირითაც ცოტა. ძალიან მიყვარს თოვლის ჭამა, ახალი დადებული, ფუმფულა რომაა და სინათლეს ირეკლავს, მაგარია!

სკოლაში ორი გუნდით შევედი, ერთი მაგიდაზე დავდე და ტანით გადავეფარე, მეორე ხელში დავიჭირე. კლასში ჩემი კლასელი - ქეთი შემოვიდა.
-ჭილაია, როგორ ხხხხხხხხხხხხხხხხხხხხ ტფუ!
-რავი შენ?
-აუ, რა დებილი ბავშვი ხხხხხხხხხხხხხხხხხხხხხ.

და როცა გუნდები გამითავდა...

-ეე გამანებე, რა პონტია! დამაცადე, ცოცხი გაწი! ვაიმე ბაბაიაგა მომსდევს!
-ჭიიილაიაა!!!!! მოდიიიააქქ!!!

ხო, მეორე გაკვეთილზე დავაგვიანეთ შესვლა 4მა ბავშვმა, მაგრამ ქიმიის მასწავლებლისთვის ეს პრობლემა არ აღმოჩნდა - ორ ბავშვას სიამოვნებით უხსნიდა გაკვეთილს მალიმიტირებელი რეაგენტების და რეაქციების შესახებ, თუ ამასაც ახსნა ჰქვია.

დაფაზე წერია:
მალიმიტირებელი რეაგენტი - რეაგენტი, რომელიც ბოლომდე იხარჯება.

ახლა მასწავლებელი კითხულობს კითხვას - რომელი რეაგენტი იქნება ჩვენს რეაქციაში მალიმიტირებელი რეაგენტი?
ბავშვები ვცდილობთ პასუხი დავასწროთ მასწავლებელს, მაგრამ ეს არც თუ ისე ადვილია.
მასწავლებელი იგნორირებას უწევს წინადადების დასასრულს და გადაბმით აგრძელებს კითხვას პასუხით:
-მალიმიტირებული იქნება ის რეაგენტი, რომლის რაოდენობაც ნულის ტოლია, ანუ - თუ მარილმჟავა დაიხარჯება ბოლომდე და მარმარილოს ნატეხები დარჩება - მარილმჟავა იქნება მალიმიტირებელი რეაგენტი და მარმარილოს ნატეხები არა. და თუკი მარმარილოს ნატეხები დაიხარჯება ბოლომდე და მარილმჟავა არა, მაშინ მარმარილოს ნატეხები იქნება მალიმიტირებელი და მარილმჟავა არა.

ასეთი ამომწურავი ახსნის შემდეგ მე აზრი გამოვთქვი:
-მას, ეს ეხა რაც ჩავიწერეთ ხო იგივეა რაც დაფაზე წერია?
-აბა კერძოდ რაზე ამბობ?
-ამხელა აბზაცის ჩაწერას, დაფაზე რომ წერია ”მალიმიტირებელი რეაგენტი ის რეაგენტია, რომელიც სრულად იხარჯებაო” დაგვეწერა არ ჯობდა? ერთი და იგივე არაა?
-აბა ეხა გააგრძელე წერა შე, შე შე... შე ზარმაცო!

აქ ცოტა დაკვირვებაა საჭირო, რომ გავერკვეთ რაოდენ დიდებულია მასწავლებლის ტექნიკა კითხვებზე გაცემის სფეროში, და წიგნის ნიჭი კითხვების დასმის სფეროში:

თავის დასაწყისში წერია, რომ მალიმიტირებელია რეაგენტი, თუ ის ბოლომდე იხარჯება. ისმის კითხვა : ჩვენ ვიცით რომ მალიმიტირებელია რეაგენტი, თუ ის ბოლომდე იხარჯება, რა იქნება ჩვენ ცდაში მალიმიტირებელი რეაგენტი?

იმის გათვალისწინებით, რომ ცდას 100% ჭირდება პრაქტიკული მუშაობა, მასწავლებელს კი ამის საშუალება არ აქვს, იგი პოულობს ოპტიმალურ პასუხს:

მალიმიტირებელი იქნება ის რეაგენტი, რომელიც ბოლომდე დაიხარჯება. ხო კაია? :))

შემდეგ კი ქვისმლეწავი ახსნა - თუკი პირველი დაიხარჯება პირველი იქნება, თუ მეორე მეორე :)

წიპა გეუბნებიან, ორი სხეულიდან ისაა უფრო მუქი, რომელიც უფრო შავია. აქედან გამომდინარე - ღუზა უფრო შავია თუ კამეჩი?

და შენ პასუხობ:

ორი სხეულიდან ისაა უფრო მუქი, რომელიც უფრო შავია.

:D

საინტერესო დეტალები თეატრალურზე.

საერთოდ, თეატრალურზე როცა არ უნდა მივიდე ძალიან დაღლილი ვარ, იმიტომ რომ ფიზიკურად ძილი არ მყოფნის - 24 საათიდან მძინავს 6.

ყოველთვის მომწონდა თეატრალურის გარემო, სიტუაცია და რაღაც რეკრეაციული კურორტი იყო ხოლმე ჩემთვის. მაგრამ გულზე არასდროს მეხატებოდა დადგმის პროცესი. მასწი როგორც ამბობს, სახეს ვერ ვხსნი და როლს ვერ ვხედავ. მართლა დიდ ენერგიას მოითხოვს იქაურობა თუ სურვილი ამ მაქვს და მაინც მიწევს გათამაშება. და თუ სურვილი მაქვს ან არ ვთამაშობ - ენერგიების და მუზების აღდგენისთვის საუკეთესო ადგილია.

დავაფიქსირე ისიც რომ ხალხს ვაკვირდები სასტიკად. მაგალითად შუქნიშანთან ადამიანი რომ დგას, საიდან უნდა მოდიოდეს, საით მიდის და ა.შ.

ნუ მეტროში ხო ვაბშე, ვაგონებში ფეხსაცმელებზე ვუყურებ ყველას.

დაგრუზული თუ ვარ, მანდ კარგ ხასიათზე ვდგები - ადრე ასე იყო ყოველ შემთხვევაში. ეხაც არამიშავს, მარა აი ძილი რა! ენერგია მინდა!

გადავწყვიტე, ამ კვირაში გადავიდე ადამიანურ რეჟიმზე, ცოტა კომპიუტერს მოვუკლო და შემოქმედებ-ნამდვილ ცხოვრებას მოვუმატო :) ასე რომ მესინჯერიდან 11ზე თუ გავედი არ გაგიკვირდეთ :D

ხო ეხა თეატრალურზე ისევ

ერთი ბიჭი გვყავს, პატარაა მაგარი კაცია, დათო ქვია. რაღაც უცნაური აზროვნება აქვს. ჩემსავით პატარ პატარა დეტალებს უკვირდება და უცნაური კითხვები აქვს. ძაან საყვარელია თან, დიდი ლოყები აქვს და ქერა თმები :)) დღეს მასწავლებელი ხსნის რაღაცას, რომ გელა მიდის და თავზე შახივით იხურებს ტილოს.

დათო:
-ტილოოს?! სვეელს?!

:D

სხვიტებს არ მისცეს....

დღეს მაგარი იყო, სხვიტებს ერთი ახალი წევრი დაგვემატა, და ასე დავარქვით - 19 წლის რეპკორა (მალე ოცის)

ხოდა თავიდან რუსთაველზე ვოვას სარეპეტიციო მოვინახულეთ ადგილი არ იყო, მერე სკვერში ვუკრავდით, შეგვცივდა და ოთარასთან ავედით მე (ონავარი თარო), ის (აცქმუტებული ოთარი) და ის ( 19 წლის რეპკორა (მალე ოცის)).

ხოდა Tenacious D - ს და სხვიტების დისკოგრაფია დავუკარით, მერე 19 წლის რეპკორა (მალე ოცის)მ თავისი ორი ვეში გაგვაცნო - ”შენი დებილი დედა მოვტყან, თეო!” და ”ჩათლახი და ნაბოზარი თეო”

თეო ის გოგო ყოფილა, 19 წლის რეპკორა(მალე ოცის) თვის არ მიუცია, და ვიღაც გოიმში გაუცვლია 19 წლის რეპკორა (მალე ოცის). იმ გოიმს გული დაუნთია და ამიტომ თეომ 19 წლის რეპკორა(მალე ოცის) გაცვალა იმ გოიმში.

მერე კიდე ერთი სიმღერა დავწერეთ, სერენადა სახელად ”ღრმად შეიყავი”. რომელიც უნდა იმღერო ფანჯარასთან. შინაარსი ასეთია - ფისომ უღალატა სხვიტებს, ვიღაცაში გაცვალა თან ისე რომ სხვიტებს არ მისცა, ხოლო იმ ვიღაცას მისცა და სხვიტები უმღერიან, რომ თუ ის სხვიტებს არ მისცემს, უკან შეიყოს მამამისის.

მოკლედ ახალ ალბომს ელოდეთ, სახელად Unforgiven (არმიცემული)

ანციკლოპედია :გივი:

რაა მაგარი რამე ვიპოვეე :D :D :D

http://anciklopedia.wikia.com/

ციტატა:

ტოქსი არის თბილისელი რეპერი, რომელიც ითვლება ქართული სპონტანური აბსურდ-რეპის დამაარსებლად. მის სიმღერებს ახასიათებს ურითმო ტექსტები, სხვა ცნობილი რეპერებისგან მოპარული მელოდიები და აბდაუბდა საუბარი. აღსანიშნავია, რომ ტოქსი არ იყენებს სტუდიურ სპეცეფექტებს და ვოკალზე ექოს ეფექტის შექმნისას საკუთარი ხმით ახდენს მის იმიტაციას.
სარჩევი
[დამალვა]

ჰაჰააა :D

აჯღაბუჯღობანა

ფორუმჯის თემიდან :D

Eazy way or hard way?

გაციებული ვარ ისევ, ხვალე კიდევ გამოცდა მაქვს.. ვიმეცადინე, დილას მეზარებოდა მარა 1 საათში მოვრჩი, მგონი არ უნდა გამიჭირდეს.

თან ბერძნული ცხვირსახოციც მაქვს :)

რა არის ახლა ბერძნული ცხვირსახოცი:

ბერძნულს რომ ერთი წელია სწავლობ, და ოთხი კლასის მასალას გაწერინებენ, შეიძლება რაღაც დაგავიწყდეს. ამიტომ პატარა შემხსენებელი კარგი იქნება სკოლაში, არაფერი დაშავდება.

ჩემი ბერძნული ცხვირსახოცი არც საბერძნეთიდანაა გამოგზავნილი, არც საბერძნეთს მახსენებს და არც ბერძნების ნახმარია.

ჩემ ბერძნულ ცხვირსახოცს ზედ ბერძნული ამბები აწერია, აქა იქ წიგნიდან ამოჭრილი წესები მიუკვრია და დაკეცილა, რო შეხედავ კი არაფერი ეტყობა :-)

ეს დღეებია ”ალისა საოცრებათა ქვეყანაში”-ს ვუტრიალებ, რაც მეტს ვიგებ უფრო იღვიძებს ჩემი ცხოველი ინტერესი. აი მე რომ მიყვარს ისაა, ზუსტად მე ვარ! ყველაზე დიდი მხიარულება კიდევ ამ მოთხრობაში ისაა, რომ არანაირი აზრი არ აქვს. ასე ვთქვათ

მისი აზრი იმაშია, რომ მას არანაირი აზრი არ აქვს.
ეს მოთხრობა ააშკარავებს ადამიანის სიდიადეს და ყოველ ინდივიდს საკუთარი ისტორიის დანახვა შეუძლია ამ შედევრში.

საოცრებაა, მაგიჟებს რასაც ქვია. ვისაც არ უნდა მივწერო, არცერთ თანატოლს არ აინტერესებს [(εγωισμό) - ესეც პატარა რუბიკი :>] პასუხები მრავალფეროვანია - ”რა შეი#ე მაგ ალისათი” ”ალისა მე ვიცი ნოთი ამერიკაში” ”you're just a kid. ვინ უყურებს ალისას? :))))”.
მარა არის მასში რაღაც!

ციტატა Mad Tea Party - დან:

`Have some wine,' the March Hare said in an encouraging tone.

Alice looked all round the table, but there was nothing on it but tea. `I don't see any wine,' she remarked.

`There isn't any,' said the March Hare.

`Then it wasn't very civil of you to offer it,' said Alice angrily.

`It wasn't very civil of you to sit down without being invited,' said the March Hare.

ხო, ეხა რაც სათაურს შეეხება. ამას წინათ მარიმ გადმომცა დოდის ნათქვამი, რომ ჩემ ბლოგზე უფრო ძირს უნდა დავეშვა და ”Dear Diary” პოსტები ვწერო. აი სკოლაში რა ხდება, რომ რეპრესიებს აქვს ადგილი და გვავიწროვებენ, დიქტატურა როა და საერთოდ რომ ნუ რა დონეა. ასე უფრო მეტი ვიზიტორები გეყოლებაო - მართალიც არის. მაგრამ, არის ერთი მაგრამ - ეს კომერციულია, It's not an art, it's eazy way.

არადა, მე სულ ასე ვარ - Hard way-ს ვეჭიდები და ბოლომდე ვერ მიმყავს. აჰა, ხომ ვხედავ რომ ჩაშუშულ მაჩვებზე ბისკვიტიან ნახევარმკრთალებზე ხალხს არ აინტერესებს პოსტები. იმიტომ რომ არ ევასებათ რუბიკები. ხალხს უფრო სწორედ კი უყვარს რუბიკები, მაგრამ რუბიკის ამოხსნისას გვერდზე რა დაიხატება, ამას აქვს მნიშვნელობა. ასე რომ, ცოტა უფრო ინტრიგული და ნაკლებად ზოგადსაკაცობრიო პოსტები გამოაცხვეო - ასე ამბობს დოდი დეიდა.

მაგრამ ასე ხო ჩემი ბლოგის ჩემბლოგობას ვკარგავ?

მე ართი მინდა...

მარა კომენტარებიც რო მინდა? :გივი:

I need a better blogosphere?

no! i need better society :D

p.s. ეს იზი ვეი იყო :მო:

ოხ ეს გაცივება :მსხტ:

გავცივდი :მსხტ:

ჯერ მარტო სურდო ხველებ-ცემინი მაქ და მომავალში მგონი სიცხეც შემომივლის..

დღეს სკოლაში მათემატიკაში გამოცდა გვქონდა, ნორმალურად დავწერე. ოღონდ მე არა :::

მასწავლებელი არ მეხმარებოდა მარა მერე დავუმუღამე, ესეგი დავუჯდებოდი, და ვითომ ჩემთვის ვამბობდი რაღაც სირ ვერსიებს დაახლოებით ”შუახაზი ბისექტრისაზეა ტუ -ტოსტერების ფირმა?” ნერვები მოეშლებოდა,
-ტოსტერების ფირმა არა ის!
-აბა ბისექტრისაზეა მას?
-არ ვიცი, არ ვიცი..
-.... (აქ ჩუმად ვარ რო დავაცდენინო კიდე რამე)
-შეიძლება
-....
-მიდი დაწერე ეხა რას მელოდები ბარემ დანარჩენსაც მე ამოვხსნი და ნიშანს მე მივიღებ!

მერე მივუჯდები ისევ სადაც მივა და..

”ჩახაზული წრეწირი ნეტა ფერდს 6:3 შეფარდებაზე ყოფს თუ კატლეტი და პიურე..”
აქაც იგივე ვითარდება და ა.შ

--

შემდეგ ქართულში საკონტროლო, ჭილაძის ”კაცი გაზეთის სვეტში” ანალიზი დავწერეთ.
ხალხი იზუთხავდა აბა ისა აბა ესა შპარგალკები ერთი ამბავი ხოდა მე არ მქონდა როგორც საჭირო იყო გამზადებული და წერისას ის აღარ გამოვიყენე, თავიდან მოვიფიქრე (არა ვის ვგავარ რაა ასეთი ტვინის კოლოფი :>)

შემდეგ იყო ქიმია, ქიმიის მასწავლებელი ვაბშე ცალკე თემაა, ტიპია იმენა რუბიკის კომპლექსი აქვს, ამბიციური და რამე. ქიმიას ისე ასწავლის გეგონება გენერალია და ჯარს უძღვებაო :)))


ახსნა რა საჭიროა, შემოვა, ”ფანჯარა გააღეთ” ან ”რა სიბინძურეში ზიხართ”-ს შემოსძახებს, დაიწყებს ამოცანების წერას, ამოხსნის დიდი შემართებით, შესვენებაზეც დაგვტოვებს, აი მიყურეთ რა მაგრა ვხსნიო, მერე გაგვიშვებს და ეგაა.



დანარჩენი და საინტერესო ხვალე :)

ბელია ფოსტერ - გულაბელაშვილი

[შენიშვნა  :  ეს პოსტი დადრაფტული იყო რადგან ვიღაცვიღაცეები თვილდნენ რო არ შეილებოდა მარა მარის ბლოგის წარმატებამ დამადებინა ისევ :დ]

წარმოგიდგენთ ვიდეოს, რომელიც ბევრად ადრე გადავუღე ჩემ დას, ვიდრე წინა პოსტში მოცემულ ვიდეოს ვნახავდი (!) ხოდა ესეგი რა ხდება, ბევრი მუშაობის შემდეგ, ხან რაო და ხან რაო, დავჯექი და ჩემ დას კითხვების სმა დავუწყე. მერე გადავიღეთ შემოსვლა, მერე ის კითხვები ჩემი დასმული ჩავანაცვლე მარის კითხვებით და ეგ იყო & ეგ.

ველი შეფასებებს :)